Οι ομάδες κοινωνικών δεξιοτήτων προσφέρονται για εφήβους και παιδιά στην προ-εφηβεία με δυσκολίες στην κοινωνική αλληλεπίδραση και στις διαπροσωπικές σχέσεις. Ιδιαίτερα τα άτομα στο φάσμα του αυτισμού συνήθως συναντούν δυσκολίες στην κοινωνική συναναστροφή καθώς, μπορεί να μην χρησιμοποιούν προφορικό λόγο, να μην νοιώθουν την ανάγκη να εμπλακούν σε συζήτηση, να δυσκολεύονται να καταλάβουν τις σκέψεις και τα συναισθήματα του άλλου, να συμπεριφέρονται με μη αποδεκτό κοινωνικό τρόπο, να μην καταλαβαίνουν χειρονομίες ή εκφράσεις του προσώπου που πλαισιώνουν την συζήτηση και να παίρνουν τα πράγματα κυριολεκτικά.
Τα παραπάνω μπορούν να οδηγήσουν σε έντονο άγχος γύρω από κοινωνικές καταστάσεις, το οποίο μπορεί να εξελιχθεί σε γενικευμένο άγχος, αλλά και σε συμπεριφορές αποφυγής, μειώνοντας έτσι την αυτονομία του ατόμου.
Στην ομάδα κοινωνικών δεξιοτήτων, τα μέλη της ομάδας με συντονιστή τον ειδικευμένο ψυχολόγο, αναπτύσσουν και καλλιεργούν τις δεξιότητές τους. Κατά την διάρκεια των συναντήσεων της ομάδας επιχειρείται η μετατροπή σύνθετων κοινωνικών εννοιών σε απλές δράσεις (από την αφηρημένη ιδέα προς την «απτή» συμπεριφορά). Γίνονται ασκήσεις σε ζευγάρια ή με όλη την ομάδα, δίνεται ώθηση στην αυτοπεποίθηση και στην αυτεπίγνωση, προτείνονται εναλλακτικοί τρόποι εκμάθησης δεξιοτήτων και δίνονται ευκαιρίες για εξάσκηση σε πραγματικές συνθήκες. Μερικές από τις κοινωνικές δεξιότητες που διδάσκονται είναι:
- Κατανόηση της σκέψης και του συναισθήματος του άλλου
- Κατανόηση της γλώσσας του σώματος του άλλου
- Συζήτηση για τα προσωπικά ενδιαφέροντα
- Προσαρμογή σε νέες κοινωνικές καταστάσεις
- Κατανόηση κοινωνικών κανόνων
- Διαχείριση διαφωνιών και συγκρούσεων
Πολύ σημαντική είναι και η πλαισίωση των συμμετεχόντων από διαφορετικές πηγές υποστήριξης στην προσπάθειά τους να βελτιώσουν τις κοινωνικές τους δεξιότητες, όπως οι γονείς, άλλα μέλη της οικογένειας, οι φίλοι αλλά και οι ειδικοί θεραπευτές ώστε να αυξήσουν ακόμα περισσότερο την αυτοπεποίθησή τους και το εύρος της κατανόησής τους σχετικά με την κοινωνικότητα. Η έρευνα έχει δείξει πως τα νεαρά άτομα με ΔΑΦ που παρακολούθησαν ομαδικά προγράμματα κοινωνικών δεξιοτήτων κατάφεραν να αναπτύξουν καλύτερες φιλίες και εμφάνισαν αυξημένη ικανότητα κοινωνικής προσαρμογής.